De veelzijdigheid van de POH-GGZ: in gesprek met Marcel Hoogerheide
Werken als POH-GGZ betekent schakelen, verbinden en vooral: dichtbij mensen staan. Dat past precies bij Marcel Hoogerheide, POH-GGZ bij Indigo Haaglanden in het HMC Gezondheidscentrum Wassenaar. We spraken Marcel op zijn werkplek in Wassenaar over zijn carrièrepad, grenzen stellen en je hart volgen.
'Ik miste het om dichtbij het vuur te zitten; praten mét mensen en niet óver mensen’
Wie binnenloopt in het gezondheidscentrum in Wassenaar, merkt het direct: het is een plek vol gangetjes en onverwachte hoekjes. Maar het voordeel is duidelijk: alle disciplines zitten dicht op elkaar. De POH-GGZ’ers, huisartsen, fysiotherapeuten en andere zorgverleners komen elkaar voortdurend tegen. ‘Hierdoor kunnen we makkelijk met elkaar schakelen en samenwerken. Dat is voor zowel de mensen die hier werken als de patiënten prettig’, vertelt Marcel.
Veelzijdige carrière in de zorg
Marcel is geen onbekende in de (geestelijke) gezondheidszorg. Zo werkte hij onder andere 25 jaar lang in de verslavingszorg als behandelaar, trainer en preventiemedewerker. Maar hij heeft ook al eerder als POH-GGZ voor Indigo gewerkt. ‘Ik heb zo’n 10 jaar geleden een paar jaar in een huisartsenpraktijk in Rotterdam gewerkt. Er kwamen de meest uiteenlopende problematieken en mensen voorbij. Dat vond ik heel leuk en interessant’, vertelt Marcel. In diezelfde periode werkt Marcel ook nog als verslavingsconsulent, trainer en coach en als ROS adviseur. ‘Helaas kon ik het werk als POH-GGZ niet meer combineren met deze andere werkzaamheden en ben ik als POH-GGZ gestopt.’
Dichterbij het vuur
Maar uit het oog betekent niet uit het hart. De rol van de POH-GGZ blijft voor Marcel een belangrijk onderwerp in zijn dagelijkse werk. ‘Als ROS adviseur was ik betrokken bij verschillende projecten. Bijvoorbeeld over de wachttijden in de ggz, verbinden van zorg en sociaal domein en implementatie van POH-GGZ Jeugd.’ Een functie met veel verantwoordelijkheid en beslissingen op hoog niveau. ‘Hoewel ik dit al die jaren met veel plezier heb gedaan, miste ik het om dichtbij het vuur te zitten; praten mét mensen en niet óver mensen’, vertelt Marcel. In juni 2022 besloot hij dus om weer aan de slag te gaan als POH-GGZ in het gezondheidscentrum in Wassenaar. ‘Daarnaast wilde ik wat meer vrijheid en alleen nog dingen doen waar ik plezier in heb en dat is gelukt.’
Ieder zijn eigen expertise
Marcel komt in zijn werk uiteenlopende hulpvragen tegen: van burn-outklachten en somberheid tot relatieproblemen, rouw en verslaving. ‘Het ligt aan de hulpvraag, maar gemiddeld heb ik 5 tot 7 gesprekken met de patiënten. Deze gesprekken zijn voor de meeste patiënten vaak al voldoende. We verwijzen vaker niet door dan wel,’ zegt hij. ‘Eigen regie is belangrijk. Mensen kunnen vaak meer zelf dan ze denken, mits je ze helpt realistisch te blijven en overzicht te krijgen.’ In het team van POH-GGZ collega’s heeft ieder zijn eigen expertise. ‘Ik spreek bijvoorbeeld vaak oudere patiënten, mensen met complexe problematiek of vragen rondom verslaving. Andere collega’s hebben weer veel kennis van autisme of jeugd. Zo benutten we elkaars sterke punten.’
Grenzen stellen en op elkaar letten
Naast de gesprekken die hij voert met de patiënten van de huisartsenpraktijk heeft Marcel ook een coördinerende rol voor zijn 6 POH-GGZ collega’s die in het gezondheidscentrum werken. ‘Het is belangrijk om op elkaar te letten. Je agenda vult zich gemakkelijk als de huisartsen je eenmaal weten te vinden’, vertelt Marcel. ‘Op een drukke dag kan je wel zo’n 10 gesprekken op een dag hebben. Dan is het belangrijk om grenzen te stellen. We letten daarom goed op elkaar.’ En die band met zijn collega’s is waardevol. Marcel vertelt: ‘Het kan best eenzaam zijn als POH-GGZ. Dat klinkt misschien tegenstrijdig, omdat je de hele dag veel gesprekken voert. Maar het contact met collega’s is heel belangrijk. Je kan even stoom afblazen, overleggen of gewoon koffie drinken. Mijn deur staat ook vaak open als ik geen gesprekken heb, zodat zowel de collega’s van Indigo als huisartsen en assistenten altijd binnen kunnen lopen. Dat maakt het laagdrempelig.’
Verbinding in de regio
Ook buiten de spreekkamer speelt Marcel een verbindende rol. Zo is hij betrokken bij Mentaal Lokaal Wassenaar, een netwerk van organisaties dat inwoners eerder ondersteunt bij mentale problemen. ‘De druk op de GGZ is groot’, zegt Marcel. ‘Met Mentaal Lokaal proberen we mensen al in een vroeg stadium handelingsmogelijkheden te geven. We kunnen problemen niet altijd voorkomen, maar we kunnen er wel voor zorgen dat mensen niet pas hulp krijgen wanneer ze vastgelopen zijn.’
Minder gangetje en hoekjes
Binnenkort verhuist het gezondheidscentrum naar een nieuw pand, waar alles overzichtelijker bij elkaar zit. De gangetjes en hoekjes zijn dan verleden tijd. Marcel kijkt daarnaar uit. ‘We hebben nu al korte lijnen, maar in het nieuwe gebouw wordt dat nog makkelijker. Meer ruimte, meer overzicht en nog meer kans om elkaar te vinden. Dat is goed voor iedereen die hier werkt én voor onze patiënten.’